آیا کاربرگهای آموزش پنهان، زحمت معلم کلاس اول را بیشتر میکنند؟
آموزگاران کلاس اول، مسئولیتی سنگین و چندلایه بر عهده دارند. رساندن همه دانشآموزان به اهداف آموزشی، در کنار مدیریت کلاس و آموزش نظم و قوانین مدرسه به کودکانی که تازه وارد فضای رسمی یادگیری شدهاند، کاری دشوار و پرچالش است.
برای همین طبیعی است که هر آموزگاری در مواجهه با یک روش یا محتوای آموزشی تازه، از خود بپرسد:
آیا این روش یا تکالیف زحمت مرا بیشتر نمیکند؟
آیا باید هر روز آنها را با دقت کامل تصحیح کنم؟
آیا لازم است فعالیتهای انجامشده دوباره در کلاس حل و تکرار شوند؟
این پرسشها کاملاً منطقیاند.
فعالیتهای آموزشپنهان بهگونهای طراحی شدهاند که نه پیش از انجام آنها به آموزش جداگانه نیاز است و نه پس از انجام آنها لازم است همان تمرینها دوباره در کلاس تکرار شوند.
اگر مفهومی به تکرار نیاز داشته باشد، این تکرار در فعالیتهای روزهای بعد، با شکلهایی متنوع، هدفمند و خلاقانه اتفاق میافتد. به این ترتیب، تثبیت یادگیری در دل مسیر فعالیتها شکل میگیرد؛ نه با تکرار مستقیم، طولانی و وقتگیر در کلاس.
در مورد تصحیح تکالیف نیز لازم نیست هر صفحه بهصورت خطبهخط بررسی شود یا همه فعالیتها پای تخته دوباره حل شوند. یک نظارت کلی بر روند انجام فعالیتها کافی است؛ نظارتی که هم به دانشآموز احساس دیدهشدن میدهد و هم زمان کلاس را حفظ میکند.
تجربه نشان داده است که حل مجدد این فعالیتها در کلاس، نهتنها ضرورتی ندارد، بلکه گاهی از جذابیت آنها برای کودکان کم میکند و اثر ارزشمند «کشف» را کاهش میدهد.
طراحی این کاربرگها ساده، روشن و مرحلهبهمرحله است. همچنین تا زمانی که کودک به روانخوانی کامل برسد، خواندن تیتر فعالیتها توسط والدین میتواند احتمال خطا را به حداقل برساند.
حتی اگر دانشآموزی در بخشی دچار ابهام شود، همین همراهی کوتاه و اولیه والدین معمولاً کمک میکند مسئله پیش از آنکه به یک برداشت نادرست تبدیل شود، برطرف شود.
بنابراین نقش معلم در این مسیر، بیش از آنکه درگیر تصحیح روزانه و تکرارهای فرساینده باشد، بر مدیریت کلی، مشاهده روند یادگیری و هدایت آموزشی استوار است.
به همین دلیل میتوان با اطمینان گفت که این تکالیف نهتنها زحمت اضافهای برای معلم ایجاد نمیکنند، بلکه با آمادهتر شدن دانشآموزان پیش از ورود به کلاس، بخشی از فشار آموزشی را نیز کاهش میدهند.
